Już w 1920 roku - co potwierdzają najstarsi mieszkańcy, w Woli Mieleckiej funkcjonowała szkoła powszechna. Ten mały, drewniany budynek zlokalizowany był w pobliżu majątku dworskiego Lucjana Rydla, tj. przy skrzyżowaniu dróg wiodących na Tarnów i Podleszany. W szkole uczyło się cztery klasy. Zajęcia odbywały się w systemie dwuzmianowym. Tu także kwaterowano nauczycieli, którym zapewniano skromne, dwupokojowe mieszkanie.

Miejscowość rozrastała się, przybywało dzieci. Pod koniec lat dwudziestych - dzięki staraniom mieszkańców - oddano do użytku nowy, murowany budynek szkolny. Wzniesiono go w miejscu, w którym obecnie znajduje się Szkoła Podstawowa w Woli Mieleckiej.

Wybuch II wojny światowej przerwał zajęcia lekcyjne. Budynek szkolny zajęli żołnierze niemieccy, którzy stacjonowali tu do 1944 roku. Był to także rok, w którym ruszyła ofensywa wojsk radzieckich. Front stanął w Woli Mieleckiej. Zniszczeniu uległo wiele zabudowań, a w tym dwór i szkoła. Mimo to już 26 lutego 1945 roku dzieci rozpoczęły naukę. Na szkołę przeznaczono dom pożydowski, znajdujący się na końcu wsi ( w kierunku Trzciany ).

Nowy rok szkolny 1945/46 rozpoczęto 3 września w baraku, który postawiono tuż obok zgliszczy szkoły.
W budynku tym mieściło się dwie sale lekcyjne oraz mieszkanie dla kierownika szkoły.

W ciągu pierwszego powojennego dziesięciolecia na Woli Mieleckiej nastąpiło wiele pozytywnych zmian. Odbudowano domy, wznowiono działalność OSP, szkoła ciągle się rozwijała. Potwierdzeniem tego może być fakt, że już w 1954 roku w szkole uczyło się 118 dzieci w klasach od I-VII.

Barak, w którym uczyły się dzieci ulegał systematycznej ruinie i w 1958 roku rozpoczęto budowę nowej szkoły. Ustalono, że mury staną na miejscu przedwojennej szkoły. Miejscowa ludność okazała dużo zrozumienia, nie żałowała pomocy. W roku szkolnym 1958/59 została wybudowana i oddana do użytku nowa placówka oświatowa, w której mieściło się pięć przestronnych sal lekcyjnych i duży hol.

Z roku na rok przybywało dzieci i nauczycieli. Zmieniało się oblicze szkoły. Pracownie lekcyjne zaopatrywano systematycznie w pomoce dydaktyczne i środki audiowizualne.

W 1967 roku szkoła w Woli Mieleckiej obchodziła uroczyście 150-lecie fundacji Józefa Maksymiliana Ossolińskiego. Dla upamiętnienia tej rocznicy w dowód uznania rodaka Woli Mieleckiej ufundowano okolicznościową tablicę, którą wmurowano 9 grudnia 1967 roku.

Wkrótce okazało się, że i ta szkoła jest za ciasna – w 1970 roku w szkole uczyło się 267 uczniów w 11 oddziałach. Na zebraniu wiejskim postanowiono podjąć starania w zakresie rozbudowy szkoły. Powołano też komitet, który miał się zająć organizacją prac. W 1973 roku rozpoczęto remont. 30 maja 1976 roku oddano do użytku rozbudowany obiekt szkolny, liczący 11 sal lekcyjnych, bibliotekę, 4 przestronne korytarze i sanitariaty.

Przez wiele lat starano się uzyskać fundusze na realizację jeszcze jednego projektu - budowę sali gimnastycznej. W 1996 roku uczniowie szkoły w Woli Mieleckiej mogli już odbywać zajęcia lekcyjne w nowoczesnej sali, z bogatym zapleczem sportowym.

Ciągła modernizacja bazy szkolnej w Woli Mieleckiej była wyrazem przykładnej postawy jej mieszkańców, którzy bardzo dbali o warunki nauczania młodych pokoleń. W latach 1920-1999 w szkole zatrudnionych było ponad 70 nauczycieli.

Funkcję kierownika tej placówki pełnili:

Edward Hodbod w latach 1920-31
Leon Sroka w latach 1931-39
Janina Kras w latach 1945-67
Marian Wrażeń w latach 1967-75
Kazimierz Cygan w latach 1975-90
Kazimiera Kłusek w latach 1990-92
Daniela Cyganowska w latach 1992-97
Kazimierz Ogorzałek w latach 1997 - 2008
Małgorzata Jastrząb od 1 września 2008 - do chwili obecnej